อ่าน Antibiogram อย่างมีบริบท: ข้อมูลเชื้อดื้อยาบอกอะไรและยังบอกอะไรไม่ได้

ตัวเลขมาจากผู้ป่วยกลุ่มใด

WHO GLASS สนับสนุนการเก็บ วิเคราะห์ และตีความข้อมูลเชื้อดื้อยาอย่างเป็นระบบโดยเชื่อมข้อมูลห้องปฏิบัติการกับบริบทอื่น ^[1] รายงาน antibiogram ของโรงพยาบาลจึงควรระบุว่าครอบคลุมตัวอย่าง ช่วงเวลา และพื้นที่ใด ไม่ควรนำตัวเลขจากกลุ่มที่ตรวจบ่อยไปแทนผู้ป่วยทั้งหมดโดยไม่พิจารณาที่มา

ข้อจำกัดที่ WHO ระบุ

คู่มือ GLASS อธิบายว่าการเก็บตัวอย่างตามงานประจำอาจมีอคติ เช่น ผู้ป่วยหนักหรือรักษาไม่ตอบสนองถูกส่งตรวจมากกว่า และการทดสอบหลังเริ่มยาอาจทำให้การประมาณผิดไป ^[2] ยังต้องระวังการแยกการติดเชื้อออกจากการมีเชื้ออาศัยหรือการปนเปื้อน รวมถึงการใช้เฉพาะผลที่เลือกรายงานแทนฐานข้อมูลผลทดสอบทั้งหมดที่เหมาะสม

ข้อเสนอสำหรับรายงานที่อ่านได้ถูกต้อง

ICORP เสนอให้ห้องปฏิบัติการและทีม stewardship ร่วมเขียนหมายเหตุสั้น ๆ ใต้ตาราง ระบุวิธีคัดข้อมูล การจัดการตัวอย่างซ้ำ ข้อจำกัดการทดสอบ และการเปลี่ยนวิธีทำงานจากรอบก่อน หลีกเลี่ยงการจัดอันดับหน่วยงานจากตัวเลขดิบ ก่อนใช้เปรียบเทียบควรถามว่าผู้ป่วยและโอกาสส่งตรวจใกล้เคียงกันหรือไม่

ใช้ข้อมูลสนับสนุน ไม่แทนการประเมินรายบุคคล

ข้อเสนอคือใช้แนวโน้มเพื่อเลือกประเด็นทบทวนร่วมกับข้อมูลการใช้ยาและเหตุการณ์ติดเชื้อ แล้วส่งคำถามกลับไปปรับคุณภาพข้อมูล ตารางรวมไม่ใช่ผลความไวต่อยาของเชื้อในผู้ป่วยแต่ละคน และไม่ใช่คำสั่งเลือกยาทันที การรักษาต้องพิจารณาอาการ ตำแหน่งติดเชื้อ ประวัติ และผลตรวจของผู้ป่วยโดยทีมคลินิก