ป้องกัน CAUTI: เริ่มจากถามทุกครั้งว่ายังจำเป็นต้องคาสายสวนปัสสาวะหรือไม่

ปัญหาไม่ได้เริ่มเมื่อมีผลเพาะเชื้อ

CDC ระบุว่าควรใช้สายสวนปัสสาวะเมื่อมีข้อบ่งชี้ที่เหมาะสมและคาไว้เท่าที่จำเป็น ไม่ใช้แทนการดูแลภาวะกลั้นปัสสาวะไม่ได้ ^[1] การทบทวนจึงเริ่มตั้งแต่ตัดสินใจใส่สาย มิใช่รอเมื่อสงสัยติดเชื้อ ทั้งนี้การถอดหรือเลือกทางเลือกอื่นต้องอาศัยการประเมินทางคลินิกของผู้ดูแล

หลักการที่ควรเชื่อมต่อกัน

แนวทาง CDC เน้นเทคนิคปลอดเชื้อเมื่อใส่ อุปกรณ์ปราศจากเชื้อ การคงระบบระบายแบบปิด และถอดเมื่อไม่จำเป็นอีกต่อไป ^[2] สิ่งเหล่านี้เป็นกระบวนการต่อเนื่อง ไม่ควรทำแบบตรวจเฉพาะวันใส่สายแล้วละเลยระหว่างการย้ายหอผู้ป่วยหรือเปลี่ยนทีมดูแล

ข้อเสนอสำหรับระบบทบทวน

ICORP เสนอให้มีช่องบันทึกข้อบ่งชี้และแผนทบทวนที่ทีมทุกเวรมองเห็นได้ นำคำถามเรื่องความจำเป็นเข้าในการส่งเวรหรือการเยี่ยมผู้ป่วย และกำหนดผู้ประสานแพทย์เมื่อข้อบ่งชี้ไม่ชัดเจน ทดลองระบบในกลุ่มผู้ป่วยที่กำหนดก่อนขยายผล ไม่ให้บุคลากรถอดสายโดยไม่มีอำนาจหรือแนวทางที่สถานพยาบาลรับรอง

ติดตามทั้งการใช้และผลลัพธ์

CDC ยกตัวอย่างการติดตาม CAUTI โดยใช้จำนวนวันคาสายเป็นตัวหาร และติดตามการใช้สายสวน ^[1] หากเลือกใช้ตัวชี้วัดเหล่านี้ต้องกำหนดนิยามและวิธีนับคงที่ ข้อเสนอเพิ่มเติมคือทบทวนเหตุผลของการคาสายที่ยืดออก ไม่ใช้จำนวนผลเพาะเชื้อบวกเพียงอย่างเดียวแทนการวินิจฉัยหรือเกณฑ์เฝ้าระวังที่เหมาะสม