ป้องกันแผลกดทับ: เชื่อมการประเมินผิวหนังและความเสี่ยงกับแผนที่ทำได้จริง

แบบประเมินต้องนำไปสู่การดูแล

AHRQ อธิบายองค์ประกอบสำคัญของการป้องกันแผลกดทับ ได้แก่ การประเมินผิวหนัง การประเมินความเสี่ยงอย่างเป็นระบบ และการวางแผนกับปฏิบัติให้ตอบความเสี่ยงที่พบ ^[1] การมีคะแนนในเวชระเบียนจึงไม่ควรเป็นจุดจบของกระบวนการ หากยังไม่ชัดว่าจะจัดการปัจจัยเสี่ยงอย่างไร

ใช้ดุลยพินิจและประเมินซ้ำ

NICE ระบุให้ใช้เครื่องมือที่ผ่านการตรวจสอบเพื่อสนับสนุนดุลยพินิจทางคลินิก และทบทวนความเสี่ยงเมื่อสภาพผู้ป่วยเปลี่ยน เช่น หลังผ่าตัดหรือความสามารถเคลื่อนไหวเปลี่ยน ^[2] AHRQ ชี้ด้วยว่าคะแนนที่บอกว่าไม่เสี่ยงไม่ได้รับประกันว่าจะไม่เกิดแผล โดยเฉพาะเมื่ออาการเปลี่ยน ^[1]

ข้อเสนอทำแผนร่วมระหว่างสาขา

ICORP เสนอให้ทีมพยาบาล แพทย์ โภชนาการ และผู้เกี่ยวข้องตกลงว่าจะเปลี่ยนผลประเมินเป็นแผนเฉพาะบุคคลอย่างไร ตรวจว่ามีอุปกรณ์และผู้ช่วยพร้อมตามแผนจริงหรือไม่ และส่งต่อข้อมูลความเสี่ยงเมื่อเปลี่ยนเวรหรือย้ายหน่วยงาน ให้ผู้รับผิดชอบทางคลินิกกำหนดรายละเอียดการจัดท่า พื้นผิวรองรับ และการดูแลผิวหนังตามความเหมาะสม

ติดตามทั้งการเกิดแผลและกระบวนการ

ตัวอย่างการติดตามคือการประเมินซ้ำเมื่อมีเหตุเปลี่ยนแปลง ความสอดคล้องระหว่างปัจจัยเสี่ยงกับแผน และอุปสรรคต่อการทำตามแผน วิเคราะห์ข้อมูลแผลด้วยนิยามและการจำแนกที่โรงพยาบาลใช้ตรงกัน บทความนี้ไม่กำหนดรอบการเปลี่ยนท่าตายตัว และไม่ใช้คะแนนเครื่องมือแทนการตัดสินใจของทีมรักษา